Een boekje open over wijn

Zoveel mensen, zoveel hobby’s. Of het nu op sportief gebied is, iets praktisch, schilderen of fotograferen is of uit de wetenschappelijke hoek komt, iedereen heeft wel iets wat hij echt heel erg leuk vindt. Waar hij zich werkelijk in kan verliezen. Het hoofd leeg kan maken! Zo ook mijn oma. Ja, ja waar gaat dit heen….? Wel het is echt zoals altijd een bruggetje naar wijn.
Mijn oma was een zeer gelovige vrouw. Mijn oma was een hele intelligente vrouw. Echter, in haar jeugd was het niet interessant als vrouw intelligent te zijn. Vaak kwam je gewoon in een ‘dienstje’ terecht en kon je andermans huishouden bestieren. Andermans rotzooi opruimen.

Zo ook Oma.

Hoe en waar ze orgel leerde spelen, dat weet ik eigenlijk niet, maar ze kon het fantastisch. Met haar gelovige aard speelde ze natuurlijk geen Hard Core, zelfs geen Top Veertig, maar wel galmden dagelijks de psalmen van Johannis de Heer door het kleine huisje waar ze met mijn opa -timmerman bij de gemeente- woonde. Daarnaast las ze! Ja, veel in de bijbel, maar ook heel, heel veel boeken en gedichtenbundels. En die gedichten, hele lange, die leerde ze allemaal uit haar hoofd. Zo maar, voor haar plezier! Daar kon ze zich zelf compleet in verliezen.

Als zij en Opa dan bij ons aten, behoefde ze maar een piepkleine aansporing, zo van “Oma, doe dat gedicht nog eens van …..”. Dan ging ze staan, kwam op stoom en declameerde minuten lang, absoluut foutloos! Mijn knappe oma.

 

’t Ja, ik houd ook van boeken, heb een zwak voor boeken, maar daarnaast geen orgelspel. Nee, ik kan me verliezen in een gerecht, een wijn, een combinatie van smaken! Wat past bij wat en wat is echt totaal er naast! Daarover wil ik graag wel weer van alles lezen! Naast literatuur, dus ook heel veel wijn- en wijn verwante boeken op het spreekwoordelijke nachtkastje.

Zo haalde ik gisteren, we deden een dagje Zuid-Afrikaans Niets – ooh wat relaxed aan het zwembad, een boekje uit mijn tas over wijnbouw en vinificatie in de lage landen… In een ruk uitgelezen. Zo dik is het ook niet, maar bovendien leest het heel gemakkelijk weg. Je ‘fietst’ er zo door heen. De schrijfster is Jet Wester. De titel: “Handreiking kwaliteitswijn. Over de teelt en vinificatie van de witte druivenrassen johanniter en solaris”.

Hoe toepasselijk, Jet Wester heeft van huis uit ook iets met boeken denk ik. Ten eerste schrijft ze ze, maar daarnaast is ze theoretisch taalkundige. Ze won voor haar werk eerder de literair-wetenschappelijke ECI-prijs.

In het midden van het land, als ik het goed begrijp,  heeft ze een eigen wijngaard, waar ze de druivenrassen  uit het genoemde boekje verbouwt. Het boekje bezit daardoor een schat aan eigen kennis, maar daarnaast ook veel van de gevestigde orde. Om maar wat te noemen,Youp Cretier, Jan Oude Voshaar en de jonge Stan Beurskens.

Een schrijfsel  vol  goede ideeën, informatie en tips. En zoals ik al zei, het leest heerlijk weg. Maar… - nee geen kritiek, wel een opmerking - je moet wel over een zekere voorkennis beschikken. Je hoeft niet te weten dat er in, pak hem beet Zuid-Afrika ook wijn gemaakt wordt, maar je moet wel iets weten over de bloei en de groei van druiven. Terminologie als most wordt wel verklaard, maar het is prettig als je wat wijnkennis hebt opgedaan. Dat je iets weet over vroegrijpende en laatrijpende druiven. Dat heb je nodig om te begrijpen, waarom de auteur stelt, dat de rassen die zij zelf nu verbouwt, straks (lees over misschien twintig of dertig jaar) misschien hier niet meer verbouwd kunnen worden.

 

Kortom, een boekje waar een wijnliefhebber met een zekere kennis zich beslist in kan verliezen. Mij heeft het ook op ideeën gebracht. Geïnspireerd om een avontuur in de wijnbouw aan te gaan. Waar ga ik het juiste lapje grond vinden, ik heb wel een idee…een zonnig plekje in ons dorp.

 Tot slot, mijn grootste passie blijft het combineren van gerechten met wijnen. Hier in Zuid-Afrika, waar we nu zitten, gaat vaak de ‘braai’ aan, maar de afgelopen twee weken, merendeels langs de Indische Oceaan gezworven, daar at de jongste bijna elke dag King Klip.

Gebakken, meestal zonder saus, wel wat groentes. Ik zou dat nu graag eens met de solaris willen proberen. Dan die, die opgevoed is op barrique. Het wat filmende karakter wat daarbij tot stand komt, lijkt me passend bij dit gerecht.
Jet Wetser’s Handreiking er op naslaand, lees ik dat de solaris alleen al om zijn vaak hoge alcoholgehalte probleemloos hiervoor gebruikt kan worden.

Wijnen die op hout gerijpt hebben, soms ook in kleine houten vaatjes vergist zijn, deze wijnen hebben vaak een bepaalde romigheid, die zo goed past bij de de wat vollere smaak van gebakken vis, of van wat vettigere vis.

Vanaf volgende week start ik een nieuwe Smaakstijlen-serie op het blog. Vol tips en experimenten!

 

Lees ook:Vers gesurfd: Carnet de Table
Lees ook:Boekje van Mitra voor 4,99
Lees ook:EInde van een Champagnebureau
Lees ook:Nieuws, roddels en feitjes van vandaag de dag…
Lees ook:Supermarkt wijn

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>