Ripassotechniek niet alleen beperkt tot Valpolicella

Zomaar wat Italiaanse druiven. Deze week dus in de Italiaanse sferen, met weliswaar een klein uitstapje naar Chili, maar daarover later meer.

Is Italië natuurlijk niet alleen maar beroemd en berucht  door de wijnen, de maffia of de zonnige stranden, ook de corruptie en de politieke stress zijn symbolen van een land dat door velen zo omarmd wordt.

Ook wij houden van dit land. Niet alleen om de wijnen, de zon, maar juist ook vanwege de hectiek, de sfeer, de uitstraling. Ieder jaar komen we er weer terug. In Napels, Brindisi en Venetië, maar ook in Piëmonte.

In de winter voor de sneeuw, in de zomer, de herfst voor de wijn, de druiven, het eten.

Die druiven, dat is een hoofdstuk apart in het Piëmontese wijngebied. Iedereen kent de mousserende Moscoto’s wel. Wat fris, wat bubbelend en wat zoet. Uit Asti bijvoorbeeld.  De Cortese is misschien wat minder bekend, maar een goede Gavi di Gavi is een aangename verrassing en zo fijn iets anders dan altijd maar weer Chardonnay of Sauvignon Blanc als aperitief….

De blauwe spelers, echter, die zitten vooral in het team waar het  hier grotendeels omdraait.  Daar wil ik het nu eens even over hebben.
Wijnminnend Nederland zal het niet ontgaan zijn, dat hier de Nebbiolo de spreekwoordelijke nr 14 draagt. Eigenzinnig, robuust, ontegenzeggelijk krachtig! En ook hij is absoluut niet alleen op de wereld.
Laten we toch ook vooral niet vergeten dat de Barbera, de Freisa en de Dolcetto ook verrukkelijke wijnen kunnen geven. Ieder voor zijn eigen doel inzetbaar.

Zoek je de laatste twee druiven op in een willekeurige wijnboek, kom je ze niet snel tegen.  Beschrijvingen van Barbera en de Nebbiolo daarentegen vind je vrijwel overal.

 

Barbera: Wijngaarden vol in de Piemonte met Barbera. In de geboortedistricten Alba en Asti kom je ze overal tegen ‘Barbera d’Asti en Barbera d’Alba’.

Naast de Sangiovese ( bekend uit Italie maar vooral uit Toscane) de meest verbouwde druif in dit land.  De druif is zeer productief en geeft wijnen met een aangenaam tanninegehalte. De zuren zijn fris, echt Italiaans. De tijd dat Barbera uitsluitend voor de ‘slobber’ gemaakt werd, ligt ver achter ons. Er worden vriendelijke houtgerijpte wijnen van gemaakt met veel donker fruit. Kersen, framboos (okay, rood) pruimen en bramen! Ook de ‘smaak’ van  chocolade en amandelen  is soms te bespeuren. Door de houtrijping op eikenhouten vaten worden de bouquetgeuren zoals specerijen en kruiden sterker ontwikkeld. Een jonge Barbera is wat ruig en tanninerijk (mede door de rijping op eikenhout), een oudere Barbera is zachter, vrouwelijker, ronder…

Nebbiolo: De dominante factor in de Piemontese gaarden!  Hoe hoger de wijnstokken op de hellingen kunnen worden verbouwd, des te meer voordeel is er van de late najaarszon, die in de ochtend langzaam de mist ‘nebbia’  doorboort en de druiven droogt. De Nebbiolo kennen we ook onder de naam Spanna en Chiavennasca.

De wijnen die overblijven van het vergiste sap van deze druiven zijn behoorlijke krachtpatsers.  Als je een Beaujolaistype bent, zul je er niet vrolijk van worden.

                                        De afdronk is lang en heftig. Het is een wijn om waanzinnig van te genieten, dus drink hem nooit te jong! De tannines moeten afgebouwd kunnen worden. Dat kost tijd. Wat je overhoudt is een wijn met tonen van truffel, viooltjes, tabak, chocolade en veel kruidigheid.

Dolcetto: De meest bekende Dolcetto is die uit Asti en Alba. Een vriendelijke, fruitige druif! Maar niet zoet zoals velen denken. Een droge wijn, met zachte tannines, een niet te hoge zuurgraad. Vol fruit! Ziet geen houten vaten van binnen, maar vult het Roestvrijstaal.

Het is eigenlijk ook een handige druif, want een boer die en Nebbiolo, en Barbera en Dolcetto druiven verbouwd, kan om de twee weken oogsten, te beginnen bij de vroegrijpe Dolcetto. Wijn van de Dolcetto is dieprood! Ze worden niet gemaakt om heel lang te blijven liggen, maar tot maximaal een jaar of drie, vier  na de oogst.

Freisa: Een druif die wel vooral, maar niet alleen in de Piëmonte wordt verbouwd, maar ook in Californië, het is een hoogprocucerend druifgewas. De druif geeft fruitige wijnen, met in de neus  het aroma van frambozen en rozen. De druif heeft net als Nebbiolo ook veel tannines en een behoorlijke zuurgraad. Een herkenbare bittertoon is eigenlijk  altijd aanwezig.
Freisa  in Ripasso stijl à la Valpolicella  kent men ook. De wijn loopt dan nogmaals over de schillen van de Nebbiolo druiven!  Het resultaat is dan een volle tanninerijke wijn.
Wel, ik verheug me op de herfst in Piëmonte. Op zoek naar de wijnen van deze druiven, het verrukkelijke eten, vooral naar de pasta met  truffel!

 

 

 

 

 

Lees ook:Dolcetto
Lees ook:Piemonte, het onontdekte paradijs
Lees ook:Een bezoek aan de Bergerac
Lees ook:Wijnen uit de Piemonte /2
Lees ook:Nebbiolo, de koning van Piemonte

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>