Vin Santo met Pasen

Op deze eerste Paasdag, maar tevens omdat we vanavond een stuk van de eigen gebakken Panforte Senese gaan eten als dessert, verdiep ik me  eens even in de Heiligenwijn van Toscane! De Vin Santo!

Hoewel eigenlijk meer een winters nagerecht, de Panforte Senese vol met hazelnoten en amandelen, moet ik concluderen  dat het vandaag, ondanks de zon, toch wel fris genoeg is!

Wat is Vin Santo nu eigenlijk? Er gaan veel verschillende verhalen over de oorsprong van deze zoete wijn, die overigens ook droog – type sherry – kan zijn, de ronde. Zo zou Vin Santo eigenlijk niet in Toscane ontstaan zijn, maar op het Griekse eiland Santorini, waar de wijn gemaakt werd van de druiven Assyrtico.

Een ander voorbeeld is dat de wijn ontstaan is uit een behoefte van de kerk voor gebruik tijdens de heilige mis.

In ieder geval gebruikt men in Toscane de druiven Malvasia bianco,  Grecchetto en Trebbiano. Deze worden in de herfst geplukt en te drogen gehangen aan het zolderdak of op houten roosters  gedroogd. Als ze bijna volledig gedroogd zijn (vlak voor Pasen?) dan worden de ‘rozijnen’ uitgeperst. Je kunt je voorstellen dat de most (= onvergist druivensap) dan zeer geconcentreerd is. Vol als een net gevulde suikerpot. Als dit sap uitgegist is, worden kleine houten vaatjes (caratelli), van eik- of kastanjehout, voor de helft gevuld met de ontstane wijn. Een tweede gisting komt in de kleine vaatjes op gang, doordat nog aanwezige gistcultures uit de vaatjes door de jonge wijn tot leven geroepen worden en een nieuwe gisting ontstaat dankzij de grote hoeveelheid restzoet die  overgebleven is.

Men verhuist de vaatjes uiteindelijk naar zolders, waar de wijn enkele jaren in de warmte van de zomer en de kou van de winter kan ontwikkelen om  zijn tertiaire aroma’s te ontvangen. De afwisseling van deze jaargetijden en hun grote verschil in temperatuur verhoogt de kracht van de wijn en er ontstaat een bouquet van honing, abrikozen, kruiden en bloemen. Maar daar gaat ten minste twee jaar, maar  vaker veel langer overheen.

Moderne wijnmakers overigens, gebruiken veelal alleen nog eikenhout voor de vaatjes en passen een duidelijke temperatuurgecontroleerde rijping toe in goed geventileerde ruimtes.

Het blijft echter een  ware Vino di Meditazione!

Lees ook:Verwacht: nieuw wijnboek Onno Kleyn
Lees ook:Het einde van de Beaujolais Primeur ?
Lees ook:Laagalcoholische Mostovino van La Vialla
Lees ook:Wat is een “clos”?
Lees ook:Hout & Wijn deel I

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>