Een kelder vol Champagne

We hebben het precies getimed. We arriveren aan het einde van de kerkdienst die via de televisie de kamer inschalt. Ze kijkt om bij onze binnenkomst en begint te stralen, hoewel ik pertinent zeker weet, dat ze het meisje naast me, met - de bambibenen – niet herkent. Het meisje dat zo vaak bij haar gelogeerd heeft, van baby af aan, is net als de rest van de wereld om haar heen, langzaam vervaagd totdat ze bijna helemaal uitgegumd lijkt te zijn in mijn moeders hoofd.

Hoewel ze allemaal trucjes heeft omdat te verdoezelen. Ze is zo slim en grappig. Met haar negentig jaar is ze de oudste bewoonster van woonunit ‘De laatste Stop’  die ze deelt  met zeven andere dames. Nooit gelooft ze ons als wij een eerlijk antwoord geven op haar eeuwige vraag: “Hoe oud ben ik ook alweer?”. Zelf denkt ze weg te komen met een slordige zeventig misschien, maar dat hooguit!

Probeer niet het tegendeel te bewijzen want ze lacht je faliekant uit. Grappig is het zeker.

Met een grimlachje kijkt ze me aan, “hmm jij bent we heel vroeg uit de kerk!” Dat ze dat nu altijd verdorie wel direct in de peiling heeft. Gelukkig hebben wij ook munitie bij ons. Uit één van de nog steeds niet uitgepakte verhuisdozen heb ik nog een fotoboek opgeduikeld. Notabene van haar huwelijksdag. Moeiteloos verstrijkt een hilarisch uurtje, waarbij ze steeds opmerkingen plaatst, tegen ons, over de foto’s of over het soms wat bizarre gedrag van haar huisgenotes. Ze commandeert kleindochter met een knipoog: “zeg eens dat ze haar mond dicht doet, straks vliegt er wat in”. De oude dame die altijd maar slaapt en waarbij haar mond wagenwijd open staat, hoort het gelukkig niet.  Of:  “Nou, met haar stem is niets mis, maar met haar koppie wel!” over de dame die continu staccato zit te schreeuwen. Zelf lacht ze er het hardste om.

 

Terwijl ze aan mijn dochter vraagt, wie die man eigenlijk is naast haar op de foto, mijn vader dus, dwalen mijn gedachten af naar de tijd dat we met zijn allen nog thuis woonden en mijn vader zo vaak prachtige wijnen geschonken kreeg. Relatiegeschenken waren in die tijd toen ik nog thuis woonde, een doodnormale zaak. Om te geven, om te ontvangen. Toen moeders eindelijk verhuisde, alleen nog overgebleven, en de kelder leeg moest, keken we onze ogen uit naar alle wijnen die daar opgeslagen lagen. Kistjes, kisten, losse flessen, rode wijnen, witte wijnen en ontiegelijk veel geschenkverpakkingen met Champagnes. Kistjes met één, kisten met twee en kisten met drie Champagnes. Millésimé Champagne, een aantal, maar verder helaas vooral veel ‘gewone‘ naast  Blanc-des-blancs en Rosé. Allemaal zonder jaartal.

‘t Ja, mijn ouders dronken eigenlijk niet. Ach, soms namen ze een borrel, of als we uit eten gingen een glas wijn, maar om die gegeven wijn die in de kelder lag te rijpen tot ze een ons woog,  eens open te trekken, hmmm, dat kwam niet bij ze op.

Veel studenten en cursisten heb ik later goed het verschil kunnen laten proeven tussen een ‘verse’ en een ‘overdatum’  Champagne!

Want wat is het nu met Champagne….?

In de Champagne is het allemaal best wel complex. Je hebt Grand Cru wijngaarden, maar men praat (niet terecht) ook over Grand Cru druiven, er zijn Champagnes van uitsluitend witte druiven gemaakt, er zijn Premier Cru’s en gewone Champagnes, met en zonder jaartal. Verder zijn ze droog, maar kunnen ook zoet zijn.  Wit en rosé zijn. Lekker en vies zijn.

En een Champagne zonder jaartal moet je gewoon zo jong mogelijk drinken. Zo vers mogelijk! Dus als je ouders de mooie Champagnes die ze jaarlijks ontvangen in de kelder laten liggen, dan zijn ze daadwerkelijk na zoveel jaren niet meer om te drinken. Je kunt dan spreken van Champagnemoord!

Als u nu geïnspireerd bent, om thuis ook eens te kijken wat er nog allemaal in de kelder ligt en u vindt ook zo veel Champagnes, bel me gerust, ik kan nog wel wat gebruiken voor een vergelijkende proeverij in een van mijn workshops:).

Bent u zo geïnspireerd dat u er voor wilt gaan, voor de Champagne, kijkt  u dan eens op de website van Vinissima wijnadvies.  De eigenaresse is een ware “Bubblequeen” met heel veel verstand van…!

“Zeg, dat ben jij,” port mijn moeder me in mijn zij! Ze wijst triomfantelijk op een van de vrouwen die op de foto  de sleep van haar bruidsjurk goed leggen! Ik grijns en waag het niet naar mijn dochter te kijken. “Nee, mam, dat is tante Mar… je oudste zuster!”

 

 

Lees ook:Hersenschimmen
Lees ook:Webshop met alleen biologische champagnes
Lees ook:Moet ik wijn bewaren in zijn originele verpakking?
Lees ook:Genieten van Champagne
Lees ook:Moet ik wijn in mijn kelder draaien?

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>