‘Start’ met het ‘Wijnvignet’

Een van de leukste lessen om te geven is ‘Start met wijn’ of zoals het ook genoemd wordt het ‘Wijnvignet’. Gisterenavond was het weer zover. In Hilversum wachtte ik de nieuwe cursisten voor ‘Start’ op!

Het begin van een uiterst plezierige, humoristische avond. Allemaal mannen die, de een na de ander, zoveel te vragen, te vertellen en te lachen hadden, dat ik geconcentreerd moest focussen op de rode draad door de avond. Anders waren we wat hun betrof op ‘vinologen’ niveau geëindigd.

De moeilijkheid voor een docent of een coach op zo’n avond ligt verscholen in het feit dat je je als de spreekwoordelijke schoenmaker bij je leest moet houden. Het is zo verleidelijk om als je een foto van een wijngaard laat zien, er maar meteen bij te vertellen, dat dit “toevallig in de Alsace is, wat je onder andere ziet aan de Duitse ‘vakwerk’ invloed; waar er vrijwel alleen witte wijn gemaakt wordt van een 6 tot 7 witte druivenrassen, (ja let op he geen soorten) en slechts die ene rode. Die je ook weer in de Bourgogne tegenkomt en trouwens ja ook in de Champagne waar….. bla bla bla! Een niet meer te stuiten stromende woordenval!
Maar je cursisten hebben er werkelijk niets aan. Beter is ‘geportioneerd’ vertellen. Stapje voor stapje.

Het blijft lastig genoeg om om de hete brij heen te draaien en maar een klein tipje van de sluier op te lichten. “De bruid mag pas gezoend worden na het Ja.”

Zo werd ik gisterenavond weer voor het blok gezet, uitgedaagd en echt in dubio, twijfelend hoe ik zorgvuldig kon antwoorden op de volgende vraag: waarom werken de wijnboeren in de Beaujolais met de snoeimethode Guyot?

Ik kan vertellen wat ik heb geleerd over de diverser snoeimethodes, ik kan vertellen over wat ik gelezen heb in ‘Understanding Wine Technology’ van David Bird. Ik kan voorbeelden geven en er wijnstreken aan verbinden.
Over ‘canopymanagement’ valt zoveel te vertellen. Want ja, er is een reden waarom de Alsace gebruik maakt van het Guyot geleidingssysteem. Er is een reden waarom men gobeletsnoei toepast in de Chateauneuf-du-Pape, Geneva curtain inzet, een pergola maakt of de wijnranken door de bomen laat groeien. Het heeft allemaal te maken met het beste uit de kracht van de zon halen. Enerzijds door het overgeven van de bladeren aan deze gouden bal, anderzijds door juist de zonnestralen te minimaliseren zodat het ‘teveel’ ingekaderd kan worden. Door deze vormen van bladbeheersing kan de wijnboer het warmte-effect op het rijpen van druiven zelf beheersbaar houden.
Even wat voorbeelden:

Bush vine of gobelet: de druivenstok groeit als een struik in de wijngaard. Zo vangt de stok de maximale warmte van de zonnestralen. Niet alleen van boven, maar ook van onderaf doordat de ‘pudding stones’  in de wijngaard de warmte reflecteren. Deze ‘verwarming’ gaat ‘s nachts niet uit!

Pergola’s worden gebruikt als de het bladerdak niet alleen de suikerfabriek is, maar tevens als parasol dient voor de druiven die er rustig en kalm onder hangen. In de koelte van de schaduw. Dit gebeurt vaak in een warm klimaat zodat men ook een niet te zware wijn kan produceren.
In een koel klimaat zoals in ons land is de wijnstok gebaat met een andere methode zoals Guyot of Geneva double curtain. Een dubbel gordijn, waarbij de afstand tussen de stokken wel drie meter bedraagt. Dubbel gordijn staat voor een horizontaal cordon, ofwel ‘liggend snoer’, waarbij de stam wordt opgetrokken naar 1,80 meter. Daar worden 2 zij-armen (liggers) gevormd waar de vruchtenscheuten op komen, de ranken hangen naar beneden en de druivenzone ligt hoog boven de grond. De stokken zelf staan onderling op 1.20 meter. Het systeem heeft hierdoor per rij een dubbele opbrengst. In België en Nederland echter nog niet vaak toegepast. Het komt oorspronkelijk van het proefstation Geneva in New York. Vlot zijn weg vindend in Engeland. Bij het Belgische Wijndomein “De oude Hoeve” is het real life te zien.

‘Fine wine is made in the vineyard.’

 

Dit instruerende filmpje van de Kendall Jackson winery laat nog beter zien hoe het er in de praktijk aan toe gaat. Guyot en Geneva:

Nu terug naar ‘mijn mannen’ en de focus van de docent. Als ik de vraag af doe, met een schouderophalend ‘ja, dat is nu eenmaal zo’, dan graaf ik mijn eigen graf. Aan de andere kant, als ik diep op de stof in ga, die eigenlijk het doel van de avond ver voorbij gaat en mij laat meeslepen met de vraag, dan komen we in een kolkende rivier terecht waaruit de weg terug zeer onduidelijk zal zijn.

Op zo’n moment pas ik mijn ‘afleidingsstrategie’ toe! Ingaan op de vraag, wat informatie geven en vanuit die informatie een vraag bij de cursist neerleggen! Fluitend kom je dan vanzelf weer bij  de rode draad. “Ben je wel eens in de Beaujolais geweest? Vind je het niet schitterend?”

 

Lees ook:Op reis naar Zuid-Afrika
Lees ook:Wine & Music avond in Amsterdam by Viniers
Lees ook:Diner met een Oostenrijkse wijnmaker
Lees ook:Wijnmakers aan het woord
Lees ook:Nieuwe biologische wijngaard in Nederland

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>