Graag 0,75 liter droge, stoffige wijn, in onbegrijpelijke verpakking!

Wijnproefnotities! Het moeilijkste van de wijn….

Toeval of niet, tegelijkertijd vielen gisteren Winelife, Perswijn, Vinum en de Okhuysen Special op de mat bij de voordeur. Dit, opgeteld bij de Vino, de Bouillon en de Opzij die nog allemaal slechts half gelezen onder de tafel liggen, resulteerde in een onaangenaam gevoel van onbehagen! “Het grote niet af krijgen”! Niets uitgelezen zien te krijgen. Onmiskenbaar onbevredigend!

Ergo, ik heb mij opgerold op de bank, grotendeels van de tijd die ik nodig had om een eerste indruk te krijgen. In gezelschap van Bink en ME, totdat de laatste het diep in de nacht welletjes vond en mij achter liet, verdiept in Vinum.

 

Als je met grote regelmaat leest, omdat je

  • ten eerste een chronische leeshonger wilt stillen,
  • tweedens altijd op zoek  bent naar nieuws en nieuwtjes voor het wijn.blog en de site van het Wijncoachingbureau
  • tot slot gewoon veel wilt lezen om veel te weten van wijn,

dan krijg je wel een soort extra voelspriet voor onzin en zin.

(Overigens, als het zou blijven bij  magazines alleen, zou het nog enigszins redelijk te doen zijn met het leeswerk, maar daarnaast neemt de iPad met blogs, wijnapps en sociale media als twitter en facebook ook een grote hap uit de dagelijkse tijd!)

Tel daarbij op dat ik een onstuitbare drang heb naar ‘Lezen’ dan drukken deze talloze woorden in welke wijnvorm gegoten, soms zwaar op mij. Want met ‘Lezen’ bedoel ik gewoon een boek! Literatuur ligt hoog gestapeld op het nachtkastje aan mijn kant van de echtelijke sponde, want ook al heb ik geen tijd, ik blijf  ze aanschaffen. De boeken.

Ik beken: Ik ben verslaafd aan boeken, aan boekenkasten bij anderen thuis en aan bibliotheken!

Enfin, ik heb nu toch in één keer de hele serie afgewerkt. En wat viel me op! Hoe bizar…! Het maken van een proefnotitie is schijnbaar heel moeilijk! 

Elk wijntijdschrift heeft ze. Ze staan in de Vino, net als in Perswijn, net als in Vinum en in Winelife. Elk blad gaat er op zijn eigen manier mee om. Zo te zien, vinden ze het allemaal niet even makkelijk!

Het wijnbeschrijven-wijnproeven.

Persoonlijk spreken maar weinig beschrijvingen mij aan. Stoffig, onduidelijk en buitengewoon onaantrekkelijk om te lezen. Met recht mag je je hier afvragen: “Verstaat gij wat gij leest?”

Om te laten zien wat ik bedoel, zal ik er een paar plaatsen:
Ik citeer – rechtstreeks overgenomen – uit de ‘Ontdekkingen van de maand van Vino:

“Château St-Robert Cuvée Poncet-Deville, Graves 2010 ***:

“Nadruk op semilon, discreet, flinke eikimpact, aromatisch, serieux, meer structure. In de mond spannend, meer semillon, mooi strak met een goede zuurgraad. Bewaarpotentieel! ” (eh… okay, als ik geen kenner ben, moet ik nu eerst de Wine Grapes gaan aanschaffen?)

 

Uit Geproefd & Beoordeeld van Perswijn:
“B runa Baroncini, Torre Terza 2010 Stevig wit, zuren en bitters, citrus en appel, anijs, streng, droge stijl. Professionals in Wine ***(*)” (Nu naar áchteren in het blad om te kijken wie die PiW eigenlijk zijn? Daar verder maar uitleg vragen over deze wijn, denk ik…)

 

Uit Koopgids van Winelife:

Marc Colin&Fils, Bourgogne Chardonnay ‘La Combe’ , Eigenlijk een prima wijn, maar de zuren zijn in dit stadium net even te  aanwezig. Verder sappig, vol fruit en lang. Als de zuren verzachten zeer aanbevolen. www.professionalsinwine.com  ***” (ah, dat is toevallig, het internetadres van PiW! Maar nu niet nodig want deze beschrijving begrijp ik goed.)

 

En uit de Guide van Vinum:

St.Laurent Altenberg Carnuntum 2009 Walter Glatzer gilt als einer  der führenden Winzer in der aufstrebenden Region Carnuntum östlich von Wien. Sein St Laurent erinnert in der Struktur fast an einen jungen Bordelaiser: Kräuter, Mandln, etwas Bitterschokolade im vielversprechendern Aroma. Komplex, würzig, fester Körper, nevig, reife Gerbstoffe, in sich geschlossen. 2013-2018” ( Ja, ik spreek, lees en begrijp Duits en nee, als ik niet iets van wijn af zou weten, zou ik dit niet allemaal begrepen hebben, maar vooruit, het kan net.) 

 

Tot slot uit de Okhuysenspecial, die verwoordt het als volgt:

2008 Puech Noble blanc Coteaux du Languedoc. De beroemde René Rostaing uit Côte Rotie bezit een wijngaard in de Languedoc waar hij schitterende wijnen maakt, zoals deze blanc van de druiven Grenache blanc, vermentino en viognier. Prachtig floral, steing en met mooi wit fruit.” (nou, helder lijkt me zo! Druif bekend, wijnmaker genoemd, wijngaard en smaak van de wijn. Ze hebben duidelijk een doel voor ogen.)

Je gaat je toch serieus afvragen of de doelgroep ‘Wijngasten’ of  ‘Wijnliefhebbers’ zo divers is dat je op zoveel verschillende manieren, het liefst zo bars en bruusk mogelijk, moet communiceren met proefnotities!

Het primaire doel van een wijntijdschrift of magazine als zij praten over ‘te proeven wijnen’  is toch het visualiseren, het smakelijk overbrengen van de ins-and-outs van deze wijn aan de wijnliefhebber, de consument?

Of zie ik het helemaal verkeerd en is het juist een trend geworden om zo mistig mogelijk, met korte kreten en afgebeten zinnetjes een wijn te omschrijven,  zodat in ieder geval de wijnliefhebber hem niet, hem nooit zal durven kopen?

Oh, wat hoor ik dit graag!

 

 

Lees ook:Perswijn nummer 7
Lees ook:Wat er te lezen valt in de wijnmagazines rond de herfst!
Lees ook:Heruitgave wijnkrimi In Vino Veritas
Lees ook:Franciacorta, verrassende Italiaanse bubble
Lees ook:Paniek bij de supermarkten

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>