Op de fiets door Rheinhessen

Daar gaan we, na een prima ontbijt op weg naar Alzey, waar we de eerste vinotheek gaan bezoeken om vervolgens op pad te gaan, met Marcel Wust, een exfiets – profi die met ons door het heuvelachtige landschap zal fietsen. Hij op een mountainbike, wij op elektrische fietsen hi hi. 

Vinothek Kaisergarten. 10.00 uur! En de eerste sekt staat alweer klaar. Pffff. Koffie lijkt me nog even beter
Net als gisterenavond doet de vrouw het woord, de man schenkt de glazen vol. Zij en hij beide wijnbouw gestudeerd, deels ook verbleef zij in de Champagne, waar ze verliefd werd op de chardonnay.
Als starter misschien daarom een Winzer sekt van chardonnay en pinot blanc. Zij kan aardig haar mondje roeren en vertegenwoordigt het bedrijf lekker pittig. Ook zij hebben een Gästhaus, met 6 kamers. In de wijngaard hebben ze de verschillende druivenrassen uit Rheinhessen. Steeds hoor ik over de Scheurebe, die ik in Nederland toch niet veel tegens kom. Zij heeft een uitgebreide vooropleiding, die eindigde bij de Sommeliersschule in Koblenz, hij is de wijnmaker.
De modellen van de flessen en de kleuren in het klassieke segment zijn werkelijk ontworpen met een gedachte er achter. Slanke, Bordeauxachtige flessen. Maar ook gebruiken ze hier de oude bruine flessen nog.
Mijns inziens echt een gaaf bedrijf waar zij duidelijk  de extroverte motor is, hij de introverte kracht. De Chardonnay Classic in de smalle fles smaakt perfect om 10.20 uur. Fris, maar zwoel, bloemig, geen hout. Nur rvs en weer hoog in de alcohol!  Wat een aangename verrassing. Biegler & Brand. Een mooi innovatief bedrijf.

Dan staan bij het Verkeersbureau de supersonische fietsen klaar! Ja, die met trapondersteuning. Hoewel, sommige stevige stukken moet je echt flink mee trappen! Door de velden, over wegen trekken we door het Rheinhessische heuvellandschap. Het is van een uitgestrektheid, die we in Nederland niet meer kennen. Maar ook niet zoals we in Zuid-Afrika tegen gekomen zijn. Meer, veel meer heeft de hand van de mens hier ingegrepen. De wijngaarden waar we door heen trekken zijn verzorgd en goed onderhouden. In het landschap ontbreken de windmolens niet. Afgewisseld met fruitbomen, zoals pruimen!

De serie wordt nog niet naar Holland geëxporteerd.
Geweldige picknick verzorgd door Weingut Espenhof, zij serveren heilbot, lomo, varkenskinnebakvlees (echt waar)  en kazen met tot slot wat zoets.  Bessen met mozzarella. Silvaner, Riesling, Secco (erg zoet) en Weissburgunder om te proeven. De locatie: midden tussen de wijnstokken! Vast niet uniek, maar zeer bijzonder.
Espenhof downtown:  veel rvs, klein beetje barrique nog. De Espenbomen zijn verdwenen, maar het ziet er geheel verzorgd uit. Weinbau gebeurt hier door de mannen, de dames zorgen voor het hotel en het gastronomische gedeelte.
We proeven nogmaals verschillende wijnen, waaronder een Grauburgunder, maar ook een Pinot gris. Huh? De Grauburgunder is een echte Duitse wijn, maar de Pinot Gris heeft duidelijk de  Franse slag. Alte Reben. Met mooi ondersteunende houtopvoeding. Hierdoor behoudt de wijn zijn frisheid, maar krijgt ook iets romigs en iets…’t ja, aangenaams.
Het hotel is een klein Landhotel. Een echt familiebedrijf. Kinderen werken allemaal mee en doen dat uit vrije wil.  Alles ziet er voor het oog zeer verzorgd uit, met een zekere kwast met degelijkheid.
Weinhaus Pauzer als laatste van vandaag. Slechts vijf minuten  van Espenhof af. Weer een dame, een leuke meid die ons ontvangt. Kunnen de heren hier niet praten? Vader, moeder en een dochter. Alles een beetje meer ‘Feminin gemacht’. Vader en dochter werken in  de Weinbergen, waarvan de helft rood is. Alles wat ze willen verbouwen, dat doen ze. Het meisje was eens Rheinhessens Weinkönigin.
Alles ziet er zeer goed en bijzonder uit. Heel modern. We drinken een Riesling sekt, tijdens de babbel van deze powervrouw. Twee architecten  uitgenodigd, vertelt ze, om een plan te maken voor een geheel nieuw “Weinhaus”‘! Een plan beviel zeer, totaal modern. Daar hebben ze voor gekozen. In Californië gewerkt en veel rond gekeken, in Oostenrijk veel gekeken. Maar geen hotellerie, geen gastronomie bij dit bedrijf. Wel een mooi Proeflokaal.
Alles werkt hier met zwaartekracht. Ingesteld op de meeste vrouwenarbeid! In dit bedrijf was de grootmoeder ooit de eerste Winzer. Buiten, links van het hof staan veel druivenstokken waar men experimenteert met ‘canopymanagement’! Sommige druiven, hangend in de volle zon, de hele dag, vertonen mijns inziens tekenen van zonnebrand. Andere druiven, veelal de rode daarvan worden de ‘oren’ geknipt,  voor een overdaad aan concentratie. Het is duidelijk een innovatief bedrijf met een vlammende dochter, die ongetwijfeld veel in haar mars heeft.
De pedalen draaien verder. Rheinhessen trekt langs ons heen. Beslist kom ik hier terug. Dan met ME!
(Foto’s komen morgen)

Lees ook:Een warme dag in Rheinhessen
Lees ook:Etiketten verzamelen
Lees ook:Pinot Days in San Francisco: 2005 is een goed jaar voor amerikaanse Pinot
Lees ook:Riedel glas bestaat 250 jaar
Lees ook:Langs de wijngaarden van Rheinhessen

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>